czwartek, 1 kwietnia 2010
Cudowny jest świat
I wszystko co nas otacza
W niemym zachwycie bez końca można stać...
I kontemplować-
Istnienia Tajemnicę..
Poczuć się częścią wielkiego Wszechświata
Które ogarnia nas i umysły przerasta
Słowa zbyteczne są....daremny trud
Wyrazić nimi co w duszy gra..
Język ubogi na barwy i cienie
''na ludzkie sprawy'' i na pragnienie..
Bo na krawędzi tego, co wyrażalne
Zaczyna się głębia doskonałości...
Świat rzeczywisty piękna i harmonii
Sensu i prawdziwej radości..
Ku Tobie zmierza człowiek jako do swego Celu
Szczęścia i Nadziei..
Tchnieniem Twoim - trwa
Wiele jeszcze powiedzieć bym chciała,
Lecz złożoność Rzeczy tak wielka jest
Że zawsze będzie ''nie to'' - albo ''za mało''
Co jedno serce drugiemu przekazać by chciało...
M. -Stokrotka
Moja Tęsknota
Prowadź mnie Panie drogą prostą..
Wąską ścieżynka Prawdy i Światła..
W nocy ciemnej prowadź mnie..
W górę, wciąż w górę wspinam się
Wznoszę swe serce ku wyżynom Nieba
Ku Wielkości..niekończącym się konstelacjom gwiazd
Nieśmiertelność Duszy mojej
W Tobie mój Boże swój początek życia ma..
Biegnę ku Tobie Odwieczna Światłości-
Zanurzyć się w Tobie..odnowić w miłości..
Ożywić, rozpromienić
W promieniach Twej
Delikatnej,
Niewidzialnej
Łaski..
M.- Stokrotka
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)
